Mjög langt síðan síðasta blogg. Hef verið mjög mikið að gerast hjá mér, og ekki auðvelt að skrifa um allt sem skeður. En allavega, við erum ennþá öll á lífi, og ég hef verið að einblína mjög mikið á stability í þjálfunina, og gengur það bara mjög vel!

Hef líka haldið áfram með nokkur trix. Það er aldrei hægt að æfa of mikið líkamsstjórnun och fótastjórnun, svo Bodil hefur lært að heilsa með hægri, vinstri og báðum fótum! Og Zelda hefur lært að stíga með allar fætur ofan í eitthvað (battarí kláraðist svo náðist ekki mynd, en það kemur fljótlega).

Ég verð með Bodil á stórhundadögum í Garðheima þessa helgi, endilega kíkja á okkur!!!!!
--------------------------------------------------------------------------------
Länge sen jag bloggade nu, men det har varit tokmycket att göra, och sen har jag varit sjuk (bla en 5-dagars vinterkräksjuka, usch och fy). Vad gäller hundträningen har allra största tid gått åt stadgeträning. Då Bodil först kom tyckte jag inte att hon tog så mycket initiativ själv i träningen, så jag belönade det väldigt mycket. Nu har det nog slagit över så att hon bjuder beteenden och tar initiativ för ofta, speciellt i uthållighetsträning (platsliggning, fotgående etc).
Stadgeträningen har gått ut på att belöna mycket då hon håller position. Och smått och smått förlänga tiden.

Som planen ser ut nu ska jag ändra det så att hon aldrig ska erbjuda något annat beteende om jag står lugn och tävlingsmässigt. Däremot är det fritt fram då vi kör frishaping, men under sådana pass är vi alltid inomhus, och jag står aldrig tävlinsmässigt. Hittills går det kanon, och jag är väldigt förvånad över hur fort hon lär sig nya spelregler.
Vi har tränat mycket på trix den senaste tiden. Kropps och tasskontroll är något man aldrig kan träna för lite på! Hur söt kan man bli:

Hälsa med höger:


Hälsa med vänster:


Hälsa med båda:

Er að vinna að klára bronspróf næst með Bóthildi, og ákvað ídag að taka öll moment upp á vídeó til að getað skoað betur hvað ég þarf að vinna betur í. Ekkert kannski rosalega sátt með útkomuna, alltaf erfitt að horfa á sjálfan sig á vídeó, en þetta er samt mjög leið til þess að bæta sig, svo ég lét mig hafa það.

Hælganga í taum: Svosem ágæt. Hún er venjulega betri en í dag, skottið ekki nógu happy. Taumurinn á víst að vera í vinstri hendi í þessu prófi, það gleymdist.....
http://www.youtube.com/watch?v=uYVc5zdeArI

Hælgangan: Bóthildur virðist missa niður skottið með tímanum, sem þýðir að ég þarf að vinna betur í að byggja gildi fyrir þessu. Hún er líka of langt frá mér, og ég horfi og mikið á hana. Ég þarf að hugsa betur um að ganga bein í bakinu og horfa beint fram, og æfa þetta oftar og gjarnan styttri vegalengdir, og jafnvel búa til keðju svo það verður auðveldara fyrir hana.
http://www.youtube.com/watch?v=LhocxczZoVM

Liggja úr kyrrstöðu: Ruglaðist eitthvað hérna, og hélt að það var í þessari æfingu/moment sem ég átti að fara fyrir aftan hana. Anyhows, gekk svosem ágætlega, nema hún hefur ekki lært að setjast upp úr liggjandi. Og svo lagðist hún alveg útaf í lokin, ekki gott.
http://www.youtube.com/watch?v=fQkyXb_HW3U

Innkall frá sitjandi: Ágætt svosem, mætti hafa meiri hraða og ekki nota löppina mína sem bremsukloss.
http://www.youtube.com/watch?v=Zfr39A3-sgE

Standa á göngu: Ágætt, en hún gerir ekki hoppið sitt á skipum, bara þegar hún býður frjálsa hegðun..... Æfa það meira, passa bara verðlauna þegar hoppið kemur.
http://www.youtube.com/watch?v=LEyI729GlFg

Alltiallt er þetta bara fara koma hjá okkur. Endilega gefa mig feedback!
-------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------
Jag jobbar med att träna klart inför första lydnadsprovet med Bodil, och bestämde mig för att videofilma ett par moment idag så jag kan se vad jag måste jobba bättre med. Inte direkt jättekul att se sig själv på video, men det är ju ändå ett sånt bra sätt att se vad man borde jobba med, så jag gör det ändå. Överlag vill jag se bättre entusiasm, men å andra sidan var det verkligen superkallt, och väldigt blåsigt, och det drar nog ner prestationen hos de flesta.

Linförighet: Det gick väl okey. Hon brukar göra bättre ifrån sig, svansen brukar vara gladare. Hon brukar gå tätare. Något att jobba med helt klart. Kopplet ska visst vara i vänster hand också.....
http://www.youtube.com/watch?v=uYVc5zdeArI

Fotgående: Bodil verkar tappa ner svansen varteftersom, som betyder att vi borde jobba mer med att bygga värde för fotgående. Hon går även för långt ut, och jag sneglar för mycket på henne. Jag behöver tänka på att gå med rakare rygg och att titta rakt fram. Träna mer på kortare sträckor, kanske tom kedja det här momentet så det blir lättare för henne. 
http://www.youtube.com/watch?v=LhocxczZoVM

Läggande: Blev lite förvirrad. Tydligen ska man först gå lite fot, sem lägga hunden, och det är visst bara på platsliggningen jag ska gå bakom henne och sen tillbaka, men iallafall. Gick okey, förutom att hon lägger sig ner på sidan i slutet, och att hon inte kan sitt från ligg, så det finns lite att jobba med.
http://www.youtube.com/watch?v=fQkyXb_HW3U

Innkall från sittande: Helt okey. Får gärna ha bra fart ända fram, och gärna inte använda mitt ben som bromskloss.
http://www.youtube.com/watch?v=Zfr39A3-sgE

Ställande under gång: Gick okey. Men hon gör inte ett hopp till ställande då jag kommenderar stå, bara då hon frivilligt själv bjuder på stående. Lite synd, får träna mer och se till att bara belöna hennes fina hopp-stå och inte halvdana stannanden.
http://www.youtube.com/watch?v=LEyI729GlFg

Alltiallt tror jag att vi börjar bli klara för debut! Ge gärna feedback på videosarna!

Dagens blogg är en översättning av den här tokroliga bloggen: http://www.blogtown.se/blog.php?date=2009-01-26%2009:40&id=krokasmedens

-----------------------------------------------------------------------------
VIÐVÖRUN:
Bloggið í dag verður algjör kvennaremba. Þýddur texti af blogg sem ég las á sænskri síðu, höfundur óþekktur.

Karlmenn:

Uppruni
Maðurinn hefur verið til staðar sem félagsvera og vinnukarl handa konum eins lengi og hægt er að muna. Notkunarsvið hafa að sjálfsögðu verið breytileg, allt frá veiði, húsmaður til hrein félags- og ræktunarkarlar eins og við þekkum þá í dag.

Þegar þú hefur ákveðið þig að fá karlman viljum við gefa þig nokkur ráð til þess að gera dags daglega lífið auðveldara.

Það fyrsta sem þú þarft að hugleiða er hvort þú virkilega hefur tíma fyrir karlmann. Karlmaður er ekkert maður bara fær sig og skilar svo til vini og vandamenn þegar hentar. Það eru ennþá ekki til nein viðurkennd heimili sem taka á móti karlmönnum. Sem betur fer eru þeir samþykktir á flestum stöðum, en það er samt ekki æskilegt að taka þá allstaðar með. Til dæmis er ekki æskilegt að koma með þá inn í boutiques þar sem það oft gerir þá nervösa og í sumum tilfellum aggressíva. Það er ekki óalgengt að maður sér órólega og vælandi karlmenn bíðandi hjá kassanum.

Samt og þér finnst að þú hefur tíma fyrir bæði einn, tvo og kannski þrjá karlmenn viljum við ekki mæla með því að þú færð þér fleiri enn einn í einu. Oft sýna þeir fýluskap og afbrýðisemi ef "eigandi" þeirra skiptir sig of mikið af öðrum karlmönnum.

Kostnaður
Það er auðvitað eitthvað sem maður þarf að íhuga þegar maður fær sér karlmann. Að eiga karlmann er ekki ódýrt. Karlmaður étur mikið og þarf föt, bíl osfr. Duglegur vinnukarlmaður getur oft sjálfur þénað það sem hann þarf. Ef maður er með góðum veiðikarl getur hann líka hjálpað til með að koma kjöt á borðið. Að hausti til getur maður stundum séð karlmenn koma sér saman í hópa til að fara á veiði. Vertu viss um karlmaðurinn þinn hefur tilgreind leyfi áður en hann fer, vegna þess að þetta er ekkert sem maður ætti að leyfa þeim að gera nema þeir hafa fengið ákveðna þjálfun.
Ef þinn karlmaður hefur ekki rétta eðlið fyrir veiði er líka hægt að kenna honum að berja- og sveppatínnslu.

Almenn umönnun
Ef karlmaðurinn þinn á að eiga langt, frískt og hamingjusamt líf þarf hann góðan mat, frískt loft, daglega hreyfingu og eitt eða fleiri áhugamál. Þú þarft líka sjá til þess að halda karlinum fallegum. Norðurlanda karlmenn er venjulega mjög þrifnir og sjá sjálfur um það mesta varðandi klippingu af andlitshárum og neglum. Flóknari tannskoðanir og klippingu af höfuðhári er samt eitthvað maður ætti láta atvinnumenn að sjá um.
Allar stífingar eru bannaðar á Íslandi, þannig getur jafnvel endað í dómstól með refsingar sem afleiðingu.

Tegundir
Það eru til margar mismunandi karlmannstegundir. Þegar farið er til sólarlanda verður maður stundum hissa yfir hvað það er til mikið af lausagangandi karlmönnum á götum og ströndum. Og að sjálfsögðu er auðvelt að gleyma allt skynsemi þegar maður horfir inn í stóru silkisbrúnu augun... En hugsaðu líka um að þessir karlmenn oftast algjörlega án uppeldis, og geta þar að auki borið með sér allskonar smitandi sjúkdóma þar sem bólusetningar eru ekki jafn algengar á þessum stöðum.

Austurlanda karlmenn
Það sem einkennir karlmenn frá austurlandi er aðallega róleg skapgerð, frekar auðveldir í uppeldi, plús það að þeir halda leikgleði sínni lengi. Allir litir og byggingar viðurkenndar.

Kynþroska karlmaður finnst gaman að sýna sig með í hópi af sömu tegund karlmanna á ýmsum dansklúbbum. Þangað er hægt að reka upphaf flesta pörunarleikja. Leitin að eiganda getur stundum endað í slagsmálum á milli karlmanna. Við myndum ekki ráðleggja að velja þann sem slæst mest, þar sem þeir eiga það til að vera erfiðari í uppeldi. Þeir eiga það jafnvel til að urra og ráðast á eiganda sinn. Ef svo myndi ske þarf maður strax að skamma hann og sýna hver sem ræður. Það gefur honum öryggi að vita sitt pláss í goggunarröðinni. Jafnvel rólegri típa getur líka æst sig og reynt að taka völdin. Þá þarf maður, rólega en ákveðið, að sýna honum hvað sem þykir æskileg hegðun.  

Þú þarft snemma að ákveða hvort þú hefur áhuga á inni- eða útikarli. Ef þú velur innikarl þarft þú að hugsa vel um hreyfinguna hans. Innikarl getur annars orðinn of passívur og dottið í það að drekka bara bjór og horfa á enska boltann.
Það er ekki erfitt að kenna karlmanni léttari verkefni eins og að fara útí búð eða ýta barnavagni hringin í kringum blokkina. Bara ekki gleyma að hrósa honum þegar hann gerir rétt. Karlmenn verða þá mjög glaðir og vilja endilega gera fleiri verkefni. Nammi er mjög gott til að hvetja karlmann áfram.

Uppeldi
Samt og þú veist að karlmaðurinn þinn er hlýðinn og góður ættiru ekki að leyfa honum að flaðra uppum ókunnuga. Manneskja sem er ekki vanur karlmönnum gæti orðið hrædd. Annað mikilvægt er að kenna honum að þegja á skipun, og halda sér nálagt þér svo hann pirri ekki fólk nálægt ykkur. Mjög algengt er að karlmenn hlaupi á eftir bílum annara karlmanna og þannig hegðun er ekki ásættanleg og ætti að stoppa strax.

Ræktun
Jafnvel og þú hefur ekki áhuga á ræktun mælum við ekki með geldingum. Það getur komið dagur seinna í lífinu þar sem þú sérð eftir því að hafa gelt karlinn þinn, og þá þarft þú að leita þér að öðrum. Ef þú hyggst nota karlinn í ræktun þarftu fyrst að skoða vel ætt hans til að sjá hvort hann sé hæfur. Ef hann er það ekki ættiru að hugsa um að skipta strax. Flestir karlmenn hafa, samkvæmt fæðingadeild, áhuga á ræktun. Ef þú vilt ekki skilja karlinn þinn eftir einan heima þegar þú fæðir er ekkert mál að taka hann bara með. Starfsfólkið á fæðingadeild er menntað til að líta á eftir taugaveikluðum karlmönnum.

Á bjartsýnu hliðinni virðast margir karlmenn sýna meiri þroska eftir að fyrsta afkvæmið er komið. Áframhaldandi ræktun er ekki æskileg í þeim tilfellum sem karlmaðurinn ekki sýnir afkvæmi sínu áhuga, eða jafnvel virðist aggressívur þegar honum er minnt á afkvæmið sitt. Þannig karlmenn eru ekki einu sinni hæfir sem félagsskapur, og þú ættir strax að losa þig við hann, sama hversu sætur hann er.

Væntanlegir nýjir eigendur ættu að vera látnir vita að karlmaðurinn hefur þessa galla áður en hann er tekinn með heim.

Fæði
Karlmaður getur meir eða minna étið hvað sem er, en þeir virðast hrifnastir af mat sem þeir voru aldnir upp við (svo kallaði matinn-hennar-mömmu-syndrome). Ráðfærðu þig þessvegna við ræktendur karlmannsins til að vita hverskonar matur sem henntar honum best. Ekki leyfa honum að hafa frían aðgang að kæliskápnum, og ekki falla fyrir biðjandi augu hans yfir kaffiborðinu. Sumir karlmenn virðast samt sýna áhuga fyrir að hjálpa til að matreiða sinn eigin mat. Þetta er eitthvað sem þú ættir að styðja. Maltdrykkir eru oft vinsælir af karlmönnum, en ekki leyfa því verða að vana. Nokkrar dósir per mánuð er ásættanlegt.

Sjúkdómar
Karlmenn geta sýnt allskonar einkenni fyrir sjúkdómum. Taktu þetta samt með ró. Kvenmaður getur í flestum tilfellum haldið áfram dagleg störf án þess að truflast af algengustu sjúkdómum, en þetta virðist vera erfiðara fyrir karlmenn. Hann fer oft í veikindafrí í fyrirbyggjandi tilgangi. Þetta sýnir sig oftast þegar um er að ræða helgarvinnu. Margir karlmenn virðast vera litablindir. Þú getur þessvegna þurft að hjálpa honum að klæða sig í. Karlmenn með appelsínugula peysu og bleikar buxur hafa sést (aðallega undanfarið á austurvelli).

Ráðleggingar koma frá félag karlmanns eiganda.

Er í frí í dag (og í gær) til að taka á móti smiðum sem eru að gera við heima hjá mér. Ætlaði að nýta daginn í þjálfun, en grey litla Bodil slasaðist á morgunlabbitúrnum í gær, svo það varð ekkert úr því. Ég sá ekki alveg hvað sem skeði, en ég held að hún hefur fests með framfót í gaddavír eða eitthvað, og dúndrað hausnum ofaní stein. Hún rétt hvarf uppá gras fyrir ofan ströndina og kom strax tilbaka alblóðug til mín með skurð á vörinni, munnin fullan af blóði og líka blóðugan fót.  Það var næstum hætt að blæða þegar við komum heim, en hún finnur greinilega til í vörinni sinni og fætinum, svo ég get því miður ekki lagt það á hana að æfa hlýðni svona. Og með svona leiðinlegt veður er ekki séns að Zelda vilji fara út að æfa heldur.

Svo, hvað gera ef ekki drífa sig í að byrja á klikker.is síðunni. Ég er ekkert spennt yfir því að búa til heimasíður, svo þetta hefur gengið mjög hægt hjá mér, en ég hef allavega ákveiðið fontið og stílinn. Lagði upp sýnishorn fyrir þá sem vilja skoða (og gefa feedback!) hér. Er núna að búa til myndabanner sem fer efst, og svo fer ég í að gera síðurnar fyrir linkana vinstra megin.

Ég hef verið að lofa að leggja út mynd af nýjasta fjölskyldumeðlimin í einhverja mánuði, og tók mig núna til og uploadaði mynda af RAMBÓ. Ekkert smá erfitt að taka mynd af svona kríli sem neitar að vera kyrr.
----------------------------------------------------------------------
Jag är ledig idag (och igår) för att ta emot ett par snickare som reparerar hemma hos mig. Hade tänkt mig att använda dagen till att träna hundarna, men stackars lilla Bodil gjorde illa sig på morgonprommisen igår, så det blev inget av med det.
Jag såg inte vad som hände, men jag tror att hon fastnade med frambenet i taggtråd, som gjorde att hon trillade och skallade en sten. Hon försvann ca 2 sek, och kom tillbaka helt blodig med ett skärsår i överläppen, munnen full av blod, och med nerblodat framben. Det hade nästan slutat blöda när vi väl kom hem, men hon verkar fortfarande ha ont, så det är ingen ide att träna henne i det skicket. Och med såpass dåligt väder som det är ute är det inte en chans att Zelda vill gå ut och träna heller.

Så, vad göra om inte börja på den hemsidan jag tänkt göra i mer än ett år, klikker.is. Här på Island kan man räkna de som vet vad positiv träning och klickerträning är på en hand ungefär. De allra flesta kör stenåldersmetoder då de tränar sina hundar, mycket slit, släng och bestraffning (och även en hel del el och stackel).

Min tanke har varit att försöka samla ihop artiklar som jag tycker är bra, översätta dem till isländska, och lägga ut dem på den sidan. Det får bli mitt bidrag till en bättre träningskultur, och förhoppninsvis lite mer eftertanke angående träningsmetoder. Jag har lagt upp ett smakprov på hur sidan kommer att se ut med färger och font här för dem som vill titta (och ge gärna feedback). Jag håller nu på att göra en banner som kommer att ligga överst på sidan, och sen gör jag alla individuella sidorna som hör till länkarna i vänsterspalten.

Jag har lovat min kära syster i flera månader att lägga ut en bild på den nyaste familjemedlemmen, men det har aldrig blivit av. Men nu har jag äntligen laddat upp en bild av RAMBO. Det var jättesvårt att ta en osuddig bild av en hamster som vägrar att sitta still, men det gick till slut!

Mér finnst svo gaman alltaf í upphafi nýs árs. Það er eins og að fá fresh start til að byrja á einhverju nýju, og til að gera breytingar í lífinu sem maður hefur viljað gera en einhvernhluta vegna ekki komist í að framkvæma. Nýtt ár, ný markmið, nýjar áherslur. Gaman að pæla í gamla árinu, en ennþá skemmtilegra að pæla í hvað maður vill gera öðruvísi í því nýja. Hvaða markmið maður stóðst frá síðasta ári, og hvaða markmið sem þurfa endurskoðun, og hvernig það er hægt að blanda því með nýjum og spennandi hlutum.

Markmið verða eiginlega ekki að markmiðum fyrren maður hefur sett þau niður á pappír og leyft öðrum að sjá. Áður en maður gerir það eru markmiðin eiginlega bara hlutir maður lætur sig dreyma um, eða hugsa um sem bjartsýnustu vonir manns. Þessvegna hef ég ákveðið að skrifa niður nokkur markmið ég hef sett fyrir þetta ár.

Markmið fyrir mig:
Koma síðunni klikker.is í loftið, og klára þær greinar sem ég hef fengið leyfi til að þýða og birta á síðunni. Halda klikkernámskeið í bæði hlýðni og hundafimi.
Í hlýðni er ég að spá í að halda námskeið fyrir bæði keppnishunda og heimilishunda. Vonandi hefur hópurinn stækkað verulega sem hefur "séð ljósið" með að nota klikkeraðferðir í lok ársins, svo hægt verði að halda klikker-æfingahópa!
Fyrir hundafimina var ég að spá í grunn námskeið til að kynna handling í hundafimi eins og ég hef verið að læra úti. Það yrði opið fyrir bæði hvolpa og fullorðna hunda.
Ég fór á nokkuð mörg hundanámskeið á síðasta ári, og stefni á að fara á jafnvel enn fleiri námskeið á þessu ári (ef allt gengur upp), og eyða enn meiri tíma í að læra hundaþjálfun á þessu ári!
Annað markmið er að byrja þjálfun til að verða björgunarmaður(kona).

Markmið fyrir Bodil:
Taka þátt í bronspróf 2-3 sinnum. Taka þátt í hlýðni 1 próf. Taka þátt í sporapróf. Mögulega vera tilbúin í BH (þarf að lesa mig betur til um það). Stefni á að klára C-próf í víðavangsleit, og vera á góðri leið í B-próf fyrir árslok. Grunnþjálfun í hundafimi.

Marmið fyrir Zeldu:
Væri geðveikt gaman að klára bronspróf með Z, þá væri hún búin með vinnuhunda pakkan sem HRFÍ er með í gangi. Annars stefni ég aðallega á sporapróf og hundafimi með litluna.

Hmm... Já, þetta eru nokkuð stór markmið hjá mér. Endilega minna mig á þessa færslu ef (þegar) ég nenni ekki að mæta á æfingar í bænum!
Annars væri æðislegt að ná saman hóp sem er til í að æfa td í Mosó. Ef veður leyfir væri hægt að hittast alltaf um helgar og æfa bara úti. Nóg til af góðu plássi hérna megin bænum líka!

-------------------------------------------------------------------------------
Jag tycker alltid att det är så kul med nytt år. Det är som att man får en ny chans till att börja på nya saker, och till att ändra på saker i livet man varit missnöjd med, men aldrig kommit till skott med att ändra på. Nytt år, nya mål. Alltid kul att tänka på allt sem som hände under förra året, men ännu roligare att tänka på det man vill göra bättre under det nya året. Vilka mål man lyckades uppfylla under förra året, och vilka mål som hänger kvar, och hur man kan kombinera gamla mål med nya spännande saker.

Mål är egentligen inte mål förrän man satt ner dem på papper och visat dem för någon. Innan dess är de egentligen bara drömmar och förhoppningar. Därför har jag bestämt mig för att skriva ner ett par av mina mål för de nya året.

Mina mål:
Göra klart sidan klikker.is, och göra klart de artiklar jag fått lov att översätta och publicera på sidan.
Hålla fler kurser och föreläsningar om klickerträning. Förhoppningsvis har gruppen klickerfanatiker ökat betydligt i slutet av året, så att jag kan få ihop till en träningsgrupp av likasinnade!
Jag gick ganska mycket på kurs under förra året, och jag siktar på att gå ännu mer under det här året (om allt går som planerat), speciellt i specialsök.
Ett annat mål är att påbörja utbildning i räddning, som jag behöver för att få meritera Bodil i räddning, och som dessutom verkar riktigt roligt.

Bodils mål:
Starta lydnadsprov Brons (isländska kennelklubbens krav på arbetsmerit) 2-3ggr för att få tävlingserfarenhet. Starta lydnad 1. Starta spårprov. Möjligtvis starta BH prov (måste bara sätta mig bättre in i vad det innebär). Klara C-prov i räddning, och vara på god väg att klara B-prov innan året är slut (men måste själv vara certifierad räddningsman för att få ta B-prov). Grundträning i agility.

Zeldas mål:
Vore kul att ta lydnadsprov med henne. Annars siktar jag mest på spår och agility med henne.

Hmm... Ja, inga dåliga mål tycker jag. Det blir mycket att göra! Påminn mig gärna om den här bloggen om (då) jag inte orkar komma på träningar!

...er projectið sem við Bodil höfum verið að díla við undanfarið. Ég byrjaði með að kenna henni að hoppa med framfætur, og svo hoppa og stoppa samt og ég held áfram að labba. Þetta er ennþá á byrjunarstígi, en mér finnst þetta fara líta vel út!

Nýbyrjuð að setja orð á hoppið:
Standa1
Standa2

Svo er fljótlega lagt við fleiri skipanir til að vera viss um að hún tengi rétt orð á rétta hegðun, plús að æfa hana í að hlusta.
Standa3
Standa4
----------------------------------------------------------------
Lydnadsprojektet vi tränar på just nu ät att stå under marsch. Jag började med att lära Bodil att hoppa med framfötterna, sen att hon ska stanna efter hoppet även fast jag fortsätter att röra på mig. Detta är fortfarande på inlärningsstadiet, men jag tycker att det börjar likna något nu!

Ég er ekki típan sem man uppá hár hvað sem skeði hvenær. Ég lifi í núinu, og það sem skeði í gær er fljótt að blandast saman með alla aðra gærdaga, og minnið mitt virðist ekki gera neinn sérstakan mun á milli gærdaga í síðasta mánuð og síðasta ár.
Það er samt gaman að pæla í því hvað maður hefur komið langa leið á einu ári, að ég ætla gera tilraun til þess að skrifa annál fyrir 2008 (sem ég í skrifandi stund hefur eytt rúmlega viku í að klára...).

Januar
Eyði jól og gamlárs í Svíþjóð hjá systur minni. Fer á MyDog í Gautaborg og hittum þar Malinois tíkina Lei-anns Å-Stina, sem slær gjörsamlega í gegn hjá okkur systrunum. Loksins fannst hundur sem er að mínu mati mjög nálagt því að vera ideal Malinois hundur. Æðisleg upplifun!
 
Ég sæki um nokkur hundaþjálfaranám í Svíþjóð og Noregi. Fæ inngöngu á nokkrum stöðum og vel það nám sem mér lýst best á, sem er hjá hundaskólanum Klickerklok í Noregi.

Febrúar
Sparta verður eins árs 10 Feb. Hún er á nýjum séns eftir að hafa verið mjög slöpp yfir jólin. Ég er farin að gera mér grein fyrir því að hún er ekki að þroskast eðlilega, og að hún að öllum líkendum mun ekki verða sérstaklega gamall hundur.


Fyrsti tíminn í hundaþjálfaranáminu mínu í Noregi. Ég lærði það mikið að mér fannst námið strax vera búið að borga sig. Ég tek þátt með Groenendael hundinn Nero, sem ég var að spá í að kaupa.

Zelda fær viðurkenninguna Dobermann hundur ársins eftir að hafa verið stigahæsti sporahundur klúbbsins 2007.


Mars
Ég missi vinnuna mína hjá Glitni (eins og margir aðrir á sama tíma, vegna samdráttar). Var boðuð á fund til að semja um launahækkun, eins og venjan er að gert sé eftir 1 ár, en fæ uppsagnarbréf í staðin. Er komin út úr húsinu 10 mín seinna og fer í miklu uppnámi heim. Ég fer í nokkur atvinnuviðtöl og fæ tilboð um aðrar svipaðar vinnur, en er með svo mikið ógeð að ég meika ekki taka aðra vinnu sem er svipuð vinnunni sem ég kom úr.

Mikil sálarrannsókn fer af stað. Pælingar um hvað ég ætla gera úr lífinu mínu. Hver markmið mín eru, hvað er success og hvað er failure. Hversu virði er hamingja og velliðan? To be or not to be....
Ég finn auglýsingu um áhugavert starf sem ég ákveð að sækja um, og nokkrum dögum seinna fer ég í viðtal, og allt endar með ég fæ starfstilboð. Með þessu starfi breyti ég gjörsamlega um atvinnugrein, sem er þokkalega stort skref eftir að hafa nærri því klárað 2 háskólagráður (á ritgerð eftir til að klára seinni gráðuna) í þá fyrru atvinnugrein sem ég var í. Stundum þarf maður samt að breyta til og gera það sem manni langar mest til í hverju sinni, og ég hefði aldrei fengið séns til að gera þetta núna hefði mér ekki verið hent út í djúpu laugina. Uppsögnin breytist í tækifæri til þess að prófa eitthvað nýtt, og ég hef ekki séð eftir því að hafa farið þessa leið.

April
Aftur til Noregs í hundaþjálfaranám, tek þátt með Groenendael hundinn Nero sem ég fékk á láni frá ræktenda í Noregi. Ákveð að hann er ekki rétti hundurinn fyrir mig, þar sem mér finnst ég ekki geta treyst honum, svo ég ákveð að skila honum og ekki fá fleiri hunda lánaða frá þessum sama ræktenda.

Þar sem ég byrja ekki í nýja starfinu fyrr enn í Maí, ákveð ég að eyða tímanum í Svíþjóð og sækja eins mörg hundanámskeið og ég get. Það sem stendur uppúr er námskeiðið í sænskri varnarvinnu, og heimsókn hjá kennaranum þar sem við klöppuðum fullt af toller hvolpum og hittum líka kasóléttu Akítu, sem er hálfsystir Bodils.
Fór líka nokkra daga og fékk að vera með í einkakennslu í hundafimi hjá heimsmeistaranum Jenny Damm. Mjög skemmtilegt.
Ég hafði líka mjög gaman af því að fara á víðavangsleitar-námskeið. Lærði alveg heilan helling, og þar voru kennsluaðferðir á ferð sem sumar björgunarsveitir geta tekið til fyrirmyndar og lært mikið af að skoða, samt og markeringarnar eru öðruvísi.

Maí
Á svipuðum tíma og afmælið mitt er, kemur í ljós að kynfæri Spörtu eru ekki eðlileg. Ég geri mig endanlega grein fyrir því að það er ekki rétt að halda Spörtu bara okkar vegna. Litla greyið okkar líður ekki vel, hefur enga möguleika á að þroskast eðlilega, og er þar að auki alltaf illa í liðunum. Tilhugsunin að missa hana er of erfið, ég get ekki hugsað mér að kveðja hana alveg strax. Kannski breytist eitthvað...... Kannski lagast hún bara..... 
Hún fær back-on-track kápu, og ég legg mig alla fram til að byggja upp vöðva, alltaf hita upp fyrir hlaup, teyja, nudda, synda og bæta við labbitúrum til að fá hana að líða betur.

Júni
Ég, kærastinn og hundarnir fara hringinn í kringum landið. Við notum viku í ferðina, sváfum í tjaldi og fengum ekkert nema sól og bullandi hita. Æðisleg ferð. Fórum í margar göngur útum allt land, og hundarnir hafa örugglega aldrei verið eins hamingjusamir!


Júli
Fer aftur til Noregs og eyði 2 vikum á hundaþjálfaranámskeiðinu. Fyrsta vikan er ekkert nema hundafimi, og seinni vikan er bæði hlýðni og hundafimi, með áherslu á þjálfunartækni. Ég er með Bodil með mér til reynslu, og verð ekki fyrir vonbrigðum. Ferðin endar með heimsókn í hundaþjálfunarmiðstöð lögreglunnar í Gautaborg þar sem ég fæ að hitta eiganda Bodils, og við ræðum málin og það er ákveðið að Bodil fær að flytja með mér til Íslands.


Þegar ég kem aftur heim er Sparta búin að hraka, bæði líkamlega og andlega. Allir vöðvar sem ég hef eytt síðustu mánuði í að byggja upp hjá henni eru farnir. Hún er ekkert nema skinn og bein. Hún þolir ekki breytingar, eins og að ég fer frá henni í smá tíma, eða að rútínur breytast. Hún þekkir mig ekki þegar ég kem heim, og það tekur marga daga fyrir hana að verða eðlileg aftur.
Elskaði litli hundurinn okkar á ekki að þurfa líða svona illa. Ákvörðunin er tekin, og við eigum nokkra góða daga saman þar sem dekrið og umhyggjan er í hámarki. Dagarnir fara í labbitúra, leik og lyfrakæfu. Á sunnudaginn 27 júli kveðjum við elskuna okkar, og lífið mun aldrei verða eins án hennar.


Ágúst
Þungur mánuður, sorgin yfir að hafa misst Spörtu er stór. Samt hef ég aldrei séð eftir því að hafa gert þetta. Það var það sem var rétt að gera. Dýr eiga ekki þurfa þjást, og það á ekki að þurfa vera svona rosalega erfitt að eiga hund.
Fæ að passa 2 mjög óþekka hvolpa til að dreyfa huganum aðeins, og það hjálpaði alveg rosalega mikið.


Ég tek þátt í agility keppni með Zeldu. Gengur ekkert sérstaklega, en keppnisandinn vaknar, og ég fæ meir orku í að þjálfa hana en ég hef verið með í langan tíma.

September
Ég byrjar 'Project Vef' með Zeldu sem gengur framúr öllum væntingum. Tók einhver video sem ég hef sett link á í video flipanum á heimasíðunni, malino.is.

Ég sæki Bodil í Svíþjóð. Fæ að hitta fleiri Malla, meðal annars einn gotbróðir Bodils, sem er eiginlega nákvæmlega eins og hún í bæði skapgerð og útlit, nema aðeins stærra. Hitti líka bræðurna Óskar og Óswald (bræður Stínu, sem nefnd er í Januar-parts þessara innleggs) frá sama ræktenda og Bodil er frá. Mögnuð upplifun, þeir eru ekki eins og flestir hundar.....
Nota tímann líka í að fara á kennel-samkomu hjá öðrum malinois ræktenda, og fæ að sjá got undan hálfsystur Bodils. Gaman af því. Finnst það ómetanleg reynsla að hitta sem flest hunda af þessu kyni, þar sem tegundinn er svo rosalega misjöfn.

Hanniball, kisi systur minnar, fellur frá 22 september. Hann fæddist 1.3.1989 og hefur því verið með okkur í nær 20 ár. Hvíl í frið Hannsipans, söknum þig!

Október
Fer á IPO-námskeið hjá Dobermann Ísland sem gerir allt vitlaust í hundaheiminum. Formaður kærður og endalaust af orðrómum um árasarþjálfun hunda sett af stað af fólki sem vita ekki betur. Námskeiðið var fínt þar sem líka hægt var að úrskurða um það hvort þetta er bannað eða ekki á Íslandi (fyrir þá sem misstu af því er IPO-þjálfun ekki ólögleg á Íslandi).

Bodil kemur úr einangrun og fer langt fram úr vonum. Yndislegur hundur sem heillar alla fjölskylduna uppúr skónnum. Vel þess virði að eiga bara efni á núðlum og hrökkbrauði í einhverja mánuði til þess að geta eignast hana. Algjör draumahundur!


Nóvember
Fer með Bodil á helgarnámskeið í sporun hjá Leitarhundum. Mjög ánægð með námskeiðið sem slíkt, og mun pottþétt mæta aftur hjá þessum þjálfara ef ég fæ tækifæri til þess. Líka mjög gott að fara fljótlega á svona intensive námskeið þegar maður er búinn að eignast hund. Það þarf að vinna mikið í sambandi eiganda og hunds, og bara betra að fá góð ráð strax í upphafi.

Ég held fyrsta kynninguna mína í klikker þjálfun fyrir áhugasaman hóp. Lærði mikið af reynslunni, og vonin er að endurtaka þetta, með nokkrum breytingum, á næsta ári. Ég held að það væri auðveldara að tileinka sér aðferðina í praktísku námskeiði og er þessvegna að spá í möguleikana í að halda námskeið í grunn hundafimi, grunn hlýðni (td brons, hversdagshlýðni, BH eða almenna grunn sem hægt verður að nota í allt þetta) eða trix/sirkus námskeið. Ætla byrja á einhverju einu, og sjá til hvernig það gengur, og bæta svo við framhaldsnámskeið eða grunn í einhverju öðru miðað við hvernig eftirspurnin verður.

Desember
Aldrei hefur mánuður liðið jafn hratt og síðasti Desember. Ég eyddi miklum tíma í þjálfun og göngum með hundana, og mun minna í jólaskreytingum.
Við eyddum jólunum hjá mágkonu minni, og við leyfðum Bodil að koma með. Hún stóð sig mjög vel innanum alla krakkana, pakkana, jólamatinn og leikföngin. Mjög stolt af henni. Annan í jólum fórum við í göngu með systur kærasta míns á Álftanesi. Ekkert smá flottar gönguleiðir sem eru þar. Bara smá abbó!
Gamlárs eyddum við hjá pabba á Ólafsvík með góðum mat, brennu og brjálaðslega mikið af flugeldum. Sá eiginlega engan mun á magni á flugeldum á Ólafsvík miðað við Reykjavík, samt er Reykjavík aðeins stærri staður.....
Mjög skemmtileg ferð, og hundarnir fengu að koma með og skottast um Snæfellsnes eins og þeim einum er lagið.

Er kannski komin tími á að ég skrifi annað blogg?! Það er búið að vera svo mikið að gera hjá mér að ég hef ekki náð að halda þessu bloggi almennilega við.

Það gengur bara allt rosa vel hjá okkur! Mér finnst að Bodil sé ennþá að lagast betur og betur að okkur, og það þjálfunin hefur tekið stór skref í rétta átt síðustu vikur. Mér finnst ég vera læra betur á hana, og hún á mig, og þjálfunin er núna farin að verða verulega skemmtileg, þar sem við erum báðar komnar með skilning á hvernig skipulag hentar okkur best. Ég hlakka til að taka þátt í prófum og keppnum á næsta ári!!!
 
Zelda er líka að gera fín framför. Ég hef bara verið að æfa hana í að gera hæga hluti (labba hægt, sitja kyrr, teyja sig, hreyfa fætur hægt, veifa hægt, halda stöður osfr), og hún er loksins að fara fatta. Miðað við hvað þetta virðist hafa mikil áhrif á hana í daglegu lífi líka er þetta eitthvað ég hefði átt að byrja á fyrir löngu, hehe!!!

Ég mætti á leitaræfingu um daginn með Bodil til að taka stöðuna á henni í leitinni og gera æfingaplan. Hún er þjálfun í Svíþjóð til að markera með gelti hjá fígúrant, sem er ekki leyft hérlendis, svo ég þarf að endurþjálfa hana til að markera hjá mér í staðin.
Fyrsta skref er að fá hana til að skilja hvernig fjarðlagðaverðlaunanir virka. Þannig að hún sér mig leggja frá mér dótið, og hún þarf að halda fókus á mig og gera smá æfingu, og fær svo sjálf sækja verðlaunið út á túni í staðin fyrir að ég er með það.
Næsta skref er að leggja dótið frá mér, og hún fær að taka það strax og ég set hana í taum (ætla hafa hana í bandi þegar hún sýni mér fígúrant, ekki hafa hana hlaupandi lausa á undan mér).
Næst þarf hún að gelta á mig til að fá mig til að setja hana í band svo hún fær að taka dótið sitt. Svo bætist fígúrant við sem fær að sitja með dótið, og hún þarf að koma til mín og gelta, fá taum, til að fá að sækja dót og leik hjá fígúrant. Þegar hún er búin að fatta þetta er hægt að mæta aftur á leitaræfingu held ég. 

Ég var ekki sátt við hversu lítið ég hafði um það að segja hvernig þjálfunin ætti að líta út hjá leitarhundum, þannig að ég ætla koma mér af stað sjálf fyrst og endurþjálfa grunninn eftir mínum huga áður en ég mæti aftur. Það er þrátt fyrir allt minn hundur, sem ég þekki best, af tegund sem íslendingar þekkja illa, en sem ég er komin með einvherja reynslu af, sem er ekki sama hvernig maður þjálfar. Ég ætla ekki að nota aðferðir sem ég hef enga trú á, þar sem ég ein mun sitja uppi með vandamálin seinna! Ég vill frekar æfa sjálf en að rugla hundinum og sjálfa mig með aðferðir sem ég veit að ég hef ekki áhuga á að þróa eða nota seinna.

Annað að frétta er að ég hélt kynningu á klikkerþjálfun fyrir vel valdan hóp.  Það gekk bara ágætlega. Sumt er ég ánægð með, annað mun ég breyta til næst. Þetta varð eiginlega of þungt námskeið, held ég, en samt var þetta mest allt fólk sem þegar þekkir klikkerinn, svo ég vildi ekki að neinn mundi fara heim án þess að hafa lært neitt nýtt. En þetta var eiginlega of stuttur tími til að fara yfir þetta mikið efni, og það gafst alls ekki nógu góðann tíma fyrir praktíska æfingar með hundana fannst mér. Við náðum bara að rétt byrja á því..... En það var samt mjög gaman, og ég mun taka meiri tíma fyrir praktíska þjálfun næst! 
Er jafnvel að spá í lengra námskeiði, eins og grunnnámskeið, hlýðni eða hundafimi eða eitthvað þar sem hægt er að æfa sig í praktíska notkun á klikkerþjálfun, í staðin fyrir að hafa þetta svona bóklegt! 

----------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------
Nu är det alldeles för länge sen jag skrev något här, men tiden går så fort, och jag har haft så mycket att göra att bloggen kommit lite på efterkälken.

Det går fortsatt bra med hundarna. Jag tycker att Bodil fortfarande blir mer och mer hemmastadd varje vecka, och att hon passar bättre och bättre in hos oss hela tiden. Träningen går också mycket bättre, och jag tycker att jag fått en bättre ide om hur hon fungerar, och hon verkar ha lärt sig hur jag fungerar också, för nu går inlärningen mycket fortare och lättare än i början. Det ska bli roligt att börja tävla under nästa år, det kan bli hur bra som helst!!

Zelda får också träna en del, fast bara på långsamma saker (gå långsamt, sitta still, strecha, lyfta tassar långsamt och hålla positioner osv), och hon börjar fatta poängen. Med tanke på hur mycket den här träningen påverkat henne i vardagen också skulle jag börjat med sånt här för länge sen, hehe!!!

Jag åkte på en träning hos en räddningshundsgrupp med Bodil härom veckan för att ta status på hur hon söker, och hur långt hon kommit, och vad vi kan jobba vidare med. I Sverige har hon lärt sig skallmarkering hos figurant, som inte är tillåtet här pga väder (skallen hörs inte då det blåser storm), så jag måste träna om henne till att markera hos mig istället.  
Planen är att hon först får träna på hur avståndsbelöningar fungerar. Nästa steg blir att jag lägger ut leksaken, och att hon markerar hos mig, blir kopplad, och får ta belöningen. När det flyter får en figurant sitta med belöningen, och hon måste komma in till mig och markera för att få påvis och lek hos figurant. När detta känns stabilt tar jag ut hela cirkusen i sök"skogen" igen. 

Jag kommer inte att träna med räddningshundsgruppen igen innan jag kommit igång med grundträningen själv. Jag var inte alls nöjd med hur lite jag hade att säga till om angående hur hennes träning ska se ut. Det var inte direkt metoder jag tror på som de villa att jag gjorde, och instruktören ville inte alls lyssna på vad jag sa, och var helt övertygad om att han kunde allting bättre och att jag var tvungen att göra som han sa om jag överhuvudtaget skulle vara med.
Men det är trots allt min hund, som jag känner bäst, av en ras som inte många islänningar känner till, som är känslig för vilka metoder som används (synintryck av figge som springer bortåt tjoandes och tjimmandes med viftande leksak är nog inte vad Bodil behöver.... ), som redan har fått grundträning på annat sätt än de känner till. Sen när allt gått åt skogen sitter jag själv uppe med hunden och alla problem. Då tränar jag hellre själv på ett sätt som jag tror på, så får vi se sen om jag är välkommen tillbaka, annars finns det ju alltid andra klubbar och träningsgrupper.
 
Annat att rapportera är att jag höll en liten presentation om klickerträning för ett gäng entusiaster häromveckan. Det var riktigt roligt, och gick bra! Vissa delar är jag jättenöjd med, andra delar kommer jag att ändra nästa gång. Det blev nog för tungt tror jag, men ändå var det en ganska erfaren grupp som kom så jag ville inte heller att det skulle bli för mycket grunder, utan kul ifall alla kunde gå hem med lite nya ideer, fast det blev nog lite för mycket för alla till slut. Det blev för lite tid över för praktiska övningar, vilket var synd. Det måste jag tänka på till nästa gång. Kortare sessioner med babbel, och blanda upp teorin med mer hundträning.  Jag har redan fått ett par förfrågningar om att hålla en till presentation, så jag planerar att göra nästa kurs redan i januari!  

Så vill jag avsluta med lite vinterbilder tagna på Lucia:

Alveg ótrúlegt hvað Bodil getur fitnað hratt. Hún hefur hingaðtil verið að borða mat sem Sparta átti, J/D reduced calories. Óþarfi að henda þessu, þar sem svona matur kostar mjög mikið, og átti næstum heilan poka eftir. Allavega kláraði hún þennan mat fyrir nokkrum dögum síðan, og fékk ég Natures best giant mat handa henni í staðin. Hún fékk bara jafn stóran skammt og hún var með af gamla fóðrinu, en ég var ekkert að pæla í að það var reduced calories. Hún hefur ekki þurft meir en 3 daga til að breytast í fitubollu. Magnað! Ekki eins og hún hefur legið kyrr, hún hefur fengið fína hreyfingu með lausahlaup tvisvar á dag, og labbitúr og þjálfun, en vá hvað maturinn sest hratt á henni.

Það er komin rúmlega vika síðan Zelda byrjaði að lóða, og hún er núna ekki með neitt nema hormóna í kollinum. Hún pissar og kúkar inni, og þegar hún fer út merkir hún á sirka meters fresti. Hún er eins og ankar í bandinu, og neitar að labba eðlilega, lætur mig draga sig hringin. Hún má ekki missa af að þefa af hverjum einasta sentimeter, og merkja hverja einasta lykt sem hún finnur. Alveg óþolandi.... Heima leggur hún alla orku á að reyna fá Bodil til fá áhuga á sér. Hamast alveg á henni greyinu, og Bodil afþakkar ekki beinleiðis athyglina, eyrun á henni svo spennt yfir þessu að þau næstum krossast uppi á kollinum á henni.
Sparta var með fæðingagalla sem gerði að hún var eins og mitt á milli tík og rakka, og ófrjó, svo það voru aldrei nein vandamál með hana varðandi svona hluti. Rosalega vorkenni ég fólk sem eiga bæði rakka og tík, ef tík og tík hafa svona miklan áhuga á hvort öðru! Perrahundar.....

Í kvöld ætla ég að halda smá kynningu á klikkernum fyrir vel valdan hóp Ég er búin að eyða slatta tíma í að búa til efni fyrir þetta, og ekkert smá erfitt að klippa það niður í svona stutta kynningu. Það er svo mikið sem mér finnst mikilvægt, og áhugavert, og spennandi og nothæft að ég hef verið í stökustu vandræði með að halda þessu stuttu. Það virðist vera áhugi hjá fleirum að mæta á svona kynningu, svo ég er jafnvel að spá að gera þetta aftur seinna. Það fer samt eftir því hvort nógu margir hafa samband hvort (og hvenær) það verði.
Ég ætla prófa í kvöld og sjá hvernig gengur, ég er líka með ákveðið tilraunaverkefni (leyndó hvað það er, en þau sem koma í kvöld verða tilraunadýrin. segi ekki meir í bili! ) í huga, verður gaman að prófa og sjá hvort það virkar eða ekki!

--------------------------------------------------------------------------------------------------
Helt otroligt hur fort Bodil blir tjock. Hon har hittills atit Spartas gamla mat, J/D reduced calories. Tyckte det var onodigt att slanga maten, den ar ju inte direkt billig, och jag hade nastan en hel sack kvar, sa den har Bodil fatt ata. Iallafall hade hon atit upp allt for ett par dagar sen, sa jag kopte Natures best Giant till henne istallet. Hon fick lika mycket som av den andra maten, men jag tankte inte pa att den hade reducerade kalorier. Det tog henne inte mer an 3 dagar att bli tjock! Helt sjukt! Det ar inte som att hon legat stilla heller, hon far fin motion med att springa los med mig 2 ggr om dagen, plus promenad och traning, men det har inte spelat nagon roll. Shit vad fort hon lagger pa sig!

Det ar en vecka sen Zelda borjade lopa ocksa, och hon har ingenting annat an hormoner i skallen nu. Hon har borjat kissa och bajsa inne, och nar hon far komma ut markerar hon pa ca 1 meters intervaller. Hon ar som ett ankar i kopplet, och hon vagrar att ga normalt, hon later mig dra sig igenom hela promenaderna. Hon kan absolut inte tanka sig att missa lukta pa en enda centimeter, och markera varendaste lukt vi passerar.
Hemma lagger hon all energi pa att forfora Bodil. Hon har tvangstankar om att hon bara maste halla pa hela tiden. Bodil tackar inte direkt nej till uppmarksamheten heller, oronen star sa hogt att de nastan har korsat sig over huvudet pa henne. 
Sparta var ju fodd tvakonad, och steril, sa det var aldrig nagra problem med henne vad gallde sadana har saker. Jag kanner verkligen med de som har bade tik och hane, om tik och tik ar sahar pass intresserade av varandra! Snuskhundar.....

En kompis fragade mig for ett tag sen om jag inte kunde ha en klicker-presentation for henne och ett par kompisar, och ikvall ar det dags! Jag har spenderat en hel del tid med att satta ihop en presentation, och det har varit jattesvart att klippa ner den till ett par timmar bara, som ar tiden jag har pa mig ikvall. Det ar ju sa mycket som ar viktigt, intressant, spannande, nodvandigt och andvandbart att veta da man borjar med klickertraning, sa det har inte varit latt att halla presentationen kort.
Det verkar som att fler vill komma an som fick plats nu, sa jag funderar pa att halla en till presentation senare, om det gar bra ikvall. Det beror pa hur manga som hor av sig om det blir av. Jag ska iallafall prova ikvall och se hur det gar. Jag har ocksa tankt att ha en forsoksdjurs-verksamhet ikvall (det ar en hemlis vad det ar, men ahorarna kommer att vara forsoksdjuren). Ska bli kul att se ifall det fungerar eller inte!  
 

Það hefur gengið lygilega vel að venja hundana við hvort annað, og þær skvísurnar eru núna treystar í að vera alltaf lausar saman, og virðist hafa orðið bestu vinkonur. Það er svo gaman að sjá þær saman, þær hafa komið sér saman um hvernig þeim finnast gaman að leika sér, og viti menn, það er eins og að horfa á Spörtu heitina og Zeldu, þegar þær leiktu sig. Það er nákvæmlega sami leikurinn, nema það að Zelda þorir ekki vera jafn frek við Bodil. Sparta leyfði henni alltaf að komast upp með allt of miklan gribbuskap, Bodil þar á móti er ekki alveg sama hvernig Z kemur fram við sig.
Við vorum öll fjölskyldan saman í göngutúr, og það var svo æðislegt að sjá þær saman, eins og að allt er núna aftur eins og það átti að vera.

Fórum í dag með hundana í heimsókn til mágkonuna mína. Þar eru tveir chihuahuas og einn dvergsnáser, og gaman að fá að sjá hvernig Bodil bregður við svona lítil kríli. Við byrjuðum með að leyfa Zeldu að heilsa, og ég hélt Bodil nokkra metra lengra frá, þar sem Zelda þekkir þau frá fyrr. Svo eftir smá þegar allir voru búnir að róa sig sleppti ég Bodil, og hún fór mjög varlega upp að þeim og sniffaði smá. Samt og litlu reyndu aðeins að segja henni til kippti hún sig ekkert upp við það, heldur hagaði sig mjög kurteislega. Yndislega draumahundurinn okkar, það er svo þægilegt að vita að það er hægt að treysta henni með hina hundana í fjölskyldunni, það auðveldar svo mikið fyrir þegar maður fer í heimsókn! Það gekk líka mjög vel með litla strákinn á heimilinu. Þau jafn há, og Bodil hamast að sleikja hann framan sem aftan, mjög hrifin af honum, hún virðist mjög hrifin af börnum!
-----------------------------------------------------------------------------
Jag har fortsatt projektet med att vänja hundana med varandra, och det har gått riktigt bra. Det är så kul att se dem ihop, de verkar nu ha kommit överens om hur de kan leka ihop, och det roliga är att det ser exakt likadant ut som när Sparta och Zelda lekte. Det är exakt samma lek, Bodil gör precis samma rörelser nu som Sparta brukade. Zelda är dock inte riktigt lika ful mot Bodil som hon var mot Sparta. Sparta var alldeles för snäll mot henne, och lät henne hålla på mycket mer än Bodil låter henne göra!
Jag och sambon gick långpromenad häromdan med båda hundarna lösa, och det var så härligt att se dem leka ihop. Det har varit så tomt efter att Sparta lämnade oss, men nu känns det som att ordningen äntligen är återställd igen.

Idag åkte vi hem till min svägerska, och där fanns även två chihuahuas och en dvärgschnauzer, och det var kul att se hur Bodil handskades med så små hundar. Vi började med att släppa Zelda med dem, och det gick hur bra som helst, de känner ju varandra sen förut. Så när allting lugnat sig släppte vi Bodil också, och hon var så försiktig och snäll mot dem. Även fast vavvorna gjorde lite utfall, så vände hon sig bara bort istället för att göra någonting. Jättekul att se att hon kan fungera med så små hundar också, det underlättar att kunna ta henne då vi åker och hälsar på. Underbara Bodil! 
Min svägerskas son var också hemma. Han är ungefär lika hög som Bodil, och hon slickade honom från alla håll och kanter! Hon verkar tycka väldigt mycket om barn, det är skönt att veta!
 

Ég tók inspiration frá þessu video með Susan Garrett varðandi leikinn. Það gerði Bódíl mjög hamingjusama! Henni fannst ekkert smá gaman að togast á og slást um hlutinn.

Æfinginn ígær gekk vel. Ég er að byrja frá byrjun með Bódíl, alveg eins og hún væri hvolpur, og er búin að vinna í sestu, leggstu og bakka. Að setjast er komið á fljótandi stig, svo núna er komið að því að leggja við stikkorði. Leggjast er erfiðara. Hún hefur verið að prófa fyrst að setjast áður en hún leggst, en ég vill fá liggið beint frá standandi, work in progress...

Bakka hef ég mótað fram. Hún virðist ekki vera vön mótun, svo það hefur tekið sinn tíma, en í gær gerði hún það loksins! Hún tók fleiri skref, og leitaði bakkandis eftir nammibitana sína í staðin fyrir að snúa sig í hringi. Það var svo gaman að sjá hana vinna sig í gegnum frustration, einbita sig, og færa svo bara eina afturlöppina!!! Það eru moments eins og þetta sem gerir alla vinnuna þess virði! Ég er svo ánægð með hana! Ekkert smá skemmtilegt að vinna með hund sem actually LÆRIR og actually MAN hluti sem við erum að æfa!!! Hún er æðisleg....
--------------------------------------------------------------------------------
Jag tog inspiration från den här videon med Susan Garrett angående kampleken. Bodil blev jätteglad och verkade tycka det var hur kul som helst att slåss om kampstocken!

Träningen igår gick bra. Jag börjar från börjar med Bodil, precis som att hon vore en valp, och har jobbat med sitt, ligg och backa. Sittet går bra, det är flytande nu, så nästa steg är att lägga på kommando. Ligget är svårare. Hon provar alltid att sätta sig först, och sen lägga sig från sittande, men jag skulle hellre vilja att hon lägger sig direkt från stående, så work in progress.....

Backa har jag shapat fram. Hon verkar inte vara van vid shaping, så detta har tagit lite tid och frustration, men igår föll polletten ner. Nu tar hon flera steg backandes, och hon letar efter karamellerna backandes, istället för att snurra runt och leta. Det är så kul att se henne jobba igenom frustration, hon ger inte upp, utan koncentrerar sig ännu mer, och så till slut kom första medvetna steget med bakbenet!!! Det är sådana stunder som gör all träning värt det! Jag är så nöjd med henne! Det är så kul att jobba med en hund som faktiskt LÄR sig saker, och faktiskt kommer ihåg vad vi tränat på tidigare!!! Helt underbart......

Síðasta helgi var mjög vel notuð í að kynnast Bodil betur. Það tekur alltaf tíma að finna út úr hunda sem koma inn á heimilið sem fullorðnir, og Bodil er ekki öðruvísi. Ég hef ekki spurt neitt mikið út í það hvað hún kann eða ekki kann, eða hvernig hún hefur lært það sem hún kann (eins og hvaða þjálfunaraðferðir sem hafa verið notaðar), og það skiptir heldur engu máli hvað hún hefur lært ef hún kann það ekki með mig. Ég vill frekar ekki vera með neinar fyrirfram ákveðnar hugmyndir, og byggja allt upp frá fyrstu byrjun aftur, þannig að ég veit nákvæmlega hvernig ég komst að lokapunktinum. Svo þarf Bodil líka að læra hvernig þjálfun virkar með mig, og ekki bara hvernig hún hefur áður lært hluti.

Hingað til höfum við lagt mesta tímann á að þróa leikinn. Sumir hlutir finnst henni meir spennandi en aðrir. Ég hef fundið það út að tístu-dót eru það áhugaverð að það er hætt við öllu öðru sem er verið að gera ef það heyrist í tíst. Allt sem er loðið og mjúkt er líka mjög vinsælt, eins og Wobba kong leikföng, en brunaslangan er ennþá í mesta uppáhald hjá henni, með kampstokkinn næstur undir henni. Svona bandahnútar gerir ekki mikið fyrir hana, en bolltar finnst henni skemmtilegir að elta og hlaupa um með í munninum, en ekki jafn gaman þegar ég reyni að troða mig inn í leikinn.

Ég hef líka fundið það út að allt sem er bannað er skemmtilegra en það sem er ekki bannað. Ullskinstufflurnar mínar hafa verið í miklu uppáhaldi, og ég hef sagt "Neijji, ekki þá" svona uþb 100 sinnum, en hef núna skipt um taktík þar sem henni hefur fundist tufflurnar verða bara skemmtilegra og skemmtilegra því meir ég skamma. Núna segi ég ekki neitt þegar hún tekur þær, heldur tekur þær bara af henni og segi "Takk", þannig að hún fær að æfa sig í að skila í staðin. Tufflu-hysterían hefur minnkað talsvert, sem líka fæ mig til að pæla í því hversu gott Takk-stikkorðið mitt eiginlega er......

Eitt annað með Bodil sem mér finnst mjög áhugavert er hvernig hún gerir mun á milli konur og karlmenn. Henni finnst greinilega meir var í karlmönnum. Það var alveg augljóst á sporanámskeiðinu síðasta helgi líka, þar sem hún frekar valdi að tala við neutral karlmenn frekar en stelpu sem var að reyna kalla á hana. Hún gerði líka mun fleiri leik-invites við þjálfarann (sem var karlmaður) sem labbaði með í sporinu, en við mig, þegar hún kom að lokahlut (brunaslönguna sína) í sporavinnunni. Heima leitar hún oftara til mín þegar hún vill knús, en virðist frekar leika við kallinn, samt og hann hefur tekið mun minna þátt í þjáfun hennar (hingaðtil) en ég. Það hlýtur að vera vegna þess að fyrri eigandi hennar var karlmaður, og að hún hitti mun fleiri karlmenn í vinnunni, og þessvegna hefur fleiri jákvæðar reynslur af karlmönnum. En hún hlýtur samt líka hafa hitt konur sem hafa kampað og leikt við hana, eins og víðavangsfígúrantar, vinnufélagar, vinir og vandamenn.... Mér finnst það allavega mjög áhugavert að hún hafi komist að þessari alhæfingu að karlmenn eru skemmtulegri!

Allavega, ég þarf þá bara vera enn skemmtilegri sjálf til að vinna þetta upp, og reyna komast að því hvernig ég get fengið hana til að rokka jafn mikið með mér í kampleik eins og ég hef seð hana gera strax og karlmaður býður henni kamp. Ég fæ að prófa mig fram, og reyna finna hvað það er sem þeir virðast gera, sem ég geri ekki. Hún er ansi þung, svo kannski er ég ekki nógu sterk til að veita henni nógu miklan hasar? Kannski endar þetta með að ég breyti tufflunum mínum í kemp-leikföng svo ég næ fulla athygli frá henni!
-----------------------------------------------------------------------------------------
Förra helgen var riktigt bra för att lära känna Bodil bättre. Det tar tid att komma underfund med omplaceringshundar, och Bodil är inget undantag. Jag har inte frågat så mycket om vad hon kan och inte kan, eller hur hon lärt sig det hon kan, för det spelar inte så stor roll då hon inte kan det med mig. Jag vill inte ha några förutfattade meningar, utan bygga upp allting från första början så att jag vet precis hur hon fungerar själv istället. Sen behöver Bodil också lära sig hur inlärning går till med mig, och inte bara hur det gått till tidigare.

Hittills har vi tränat allra mest på att leka. Jag har undersökt vilka leksaker hon tycker mest om. Jag har kommit fram till att pip-leksaker är så roliga att allt annat stannar om det hörs pip-leksaks ljud. Annars är allt som är luddigt och mjukt väldigt populärt, tex Wobba kongar, men brandslangen ligger som klar etta, och kampstocken strax därunder. Knotor ger hon inte mycket för, och bollar är kul att hålla och springa iväg med, men inte lika kul då jag försöker blanda mig in i leken.

Jag har även kommit fram till att allt som är förbjudet är roligast. Mina fårskinnstofflor har varit det absolut roligaste att leka med. Jag har sagt "Nejje, inte dom" ungefär 100 ggr, men har nu bytt taktik eftersom det bara blivit roligare och roligare att ta dem. Nu säger jag ingenting då hon tar dem, utan räcker bara fram handen och säger Tack, så får hon träna på avlämning. Toffel-hysterin har minskat betydligt, vilket också fått mig att fundera på hur bra mitt Tack-kommando egentligen är....

En annan intressant grej med Bodil är att hon gör ganska stor skillnad på män och kvinnor. Hon tycker helt klart att det är roligare med män. Det blev väldigt uppenbart på spårkursen också, då hon hellre valde att gå fram till neutrala män hellre än att gå fram till en tjej som lockade på henne. Hon gjorde även betydligt fler lekinviter till instruktören som följde med i spåret, än hon gjorde till mig, då hon kommit til slutet och hittat sin brandslangsbit. Hemma söker hon sig oftare till mig då hon vill kramas, men leker ändå hellre med sambon, även fast han inte (hittills) deltagit i någon träning med henne. Det måste väl bero på att tidigare ägaren är man, och att hon umgåtts mycket med män på hans jobb. Men hon måste ju ändå ha träffat kvinnor också som kampat och lekt med henne. Sökfiggar, kollegor, vänner och bekanta..... Jag tycker det är väldigt intressant att hon gjort denna generalisering.

Hur som helst, jag måste helt enkelt bli ännu roligare för att kompensera, och försöka komma på hur jag kan få henne att svänga loss lika mycket i kampen med mig som jag sett henne göra då en man tagit tag i leksaken. Jag får prova mig fram och försöka hitta vad det är de verkar göra, som jag inte gör. Hon är ju ganska tung, kanske saknar jag den råstyrka som krävs för att ge henne ordentligt motstånd? Kanske slutar med att jag gör om mina tofflor till kampleksaker för att få hennes odelade uppmärksamhet!

Þessa helgi hef ég verið á sporanámskeið með Leitarhundum. Kennarinn var James "Jim" Gall frá Bretlandi, sem hefur mikla praktíska reynslu í að spora frá vinnunni sinni sem lögreglumaður. Ég geri mig aldrei neinar vonir um nýja kennara sem ég fer til þar sem ég hef svo oft orðið fyrir vonbrigðum, svo ég mætti bara með opinn huga og vonaðist til að hafa allavega gaman af þessu, ef ekki annað.

En Jim kom mér verulega mikið á óvart með að vera einn besti kennari ég hef setið námskeið hjá. Hann var með mjög góða sýn á hundaþjálfun, og mér fannst það ganga miklu betur að spora eftir að hann hjálpaði mér. Hann hafði ekki mikið að setja út á hjá Bodil, en þar á móti tók hann mig í gegn, sem er í fínu lagi þar sem ég varð miklu betra í að hanga aftan í línunni eftir að hafa hlustað á hans fyrirmæli. Og það held ég Bodil fannst líka, þar sem hún varð rólegra og öruggara fyrir hvert spor, og hún sýndi fram á mjög fína einbeitni, bara ég gerði minn part almennilega líka!

Lærði mig mikið um sportækni, eins og hvernig halda í línuna, hvernig gefa meira/minna línu, og hvernig velja góða línu. Hvernig velja beisli (ég þarf nýtt, hans var miklu betra en mitt!). Strategiur fyrir hvernig finna glötuð og ný spor. Þjálfunarstrategier. Hvað spor samanstendur af, litið til teimið sem heild. Og líka hvernig maður vinnur með tækni hundsins í að spora. 
Mikið basics, og allt meir eða minna sjálfsagðir hlutur, en samt er svo erfitt að gera þetta rétt án þess að vera með einhvern til að hjálpa manni. 

Get allavega algjörlega mælt með Jim, hann fær 10 í einkunn. Ég á pottþétt eftir að vilja mæta aftur á námskeið hjá honum, ef hann kemur aftur til landsins!
-----------------------------------------------------------------------------------
 Den här helgen har jag gått på spårkurs, arrangerad av räddningshundarna, för en engelsk intruktör som heter James "Jim" Gall, som har mycket praktisk erfarenhet av spårning från sitt arbete som polishundförare. Jag gör mig aldrig några förhoppningar då jag ska gå på kurs för nya instruktörer som jag inte vet någonting om, eftersom jag så ofta blivit besviken, så jag kom dit med inställningen att ha ett öppet sinne, men framförallt bara försöka ha roligt med Bodil under helgen.

Men till min glädje var Jim en riktigt bra instruktör, en av de bästa jag gått hos faktiskt. Han hade en väldigt sund syn på hundträning, väldigt bra ideer, och jag tyckte det gick mycket bättre att spåra då jag följde hans råd. Han hade inte mycket att klaga på hos Bodil, men jag däremot fick mig en släng av sleven. Det var det helt klart värt, för jag blev mycket bättre på att hänga bak i linan efter helgen. Och det tror jag Bodil tyckte också, för hon blev lugnare och säkrare med varje spår, och jag tycker att hon hade en väldigt fin koncentration bara jag skötte min del av uppgiften!

Lärde mig om spårlineteknik, såsom hur hålla, hur mata, hur välja bra lina. Utvärdera olika selar (jag måste köpa ny, hans var svinbra). Strategier för borttappade spår och spårupptag. Träningstrategier. Vilka element spårning består av, sett till ekipaget som helhet. Och även hur man arbetar med hundens spårteknik.
Mycket basics, och allt mer eller mindre självklarheter, men ändå så svårt att få rätt utan att ha ett proffs som vägleder en.

Helt klart nöjd med helgen, och jag ger Jim en 10a i betyg. Jag kommer helt klart vilja gå kurs hos honom igen om han kommer hit fler gånger.